چرا هر شب کابوس میبینم؟ باید چکار کنم؟!

کابوس معمولا رویای بصری منسجمی است که به نظر واقعی می رسد. کابوس اغلب به طور مکرر اتفاق می افد و شما را از داشتن یک خواب آرام منع می کند. این وضعیت، یک اختلال خواب تلقی می شود.

0 1,268

تشریح کابوس

خواب وحشتناک
کابوس شبانه

کابوس اغلب به طور مکرر اتفاق می افد و شما را از داشتن یک خواب آرام منع می کند. این وضعیت، یک اختلال خواب تلقی می شود. اختلال کابوس نوعی اختلال خواب از دسته پاراسومنیا یا خواب پریشی محسوب می گردد. پاراسومنیا به وقایع ناخواسته ای اطلاق می شود که در حین خواب به وجود می آیند.

اگر شب ها کابوس می بینید، ممکن است از به خواب رفتن مجدد بترسید یا نگران باشید که هر شب یک کابوس دیگر خواهید دید. همچنین ممکن است هنگامی که در اثر دیدن یک کابوس بیدار می شوید، احساس اضطراب و هراس کنید و دیگر نتوانید به خواب بروید. بی خوابی می تواند شما را به دیدن کابوس های بیشتر و شدید تری سوق دهد. در نتیجه ممکن است منجر به خواب آلودگی روزانه در شما گردد.

کابوس معمولا رویای بصری منسجمی است که به نظر واقعی می رسد و هنگامی که موجب بیدار شدن تان می شود، ناراحت کننده تر می شود. این اختلال اغلب در پایان چرخه خواب شما رخ می دهد. این رویاها اغلب شامل خطرات فیزیکی قریب الوقوعی می شوند. کابوس دیدن همچنین ممکن است بر روی دیگر موضوعات مضطرب کننده تمرکز کند و موجب بروز احساسات منفی از این قبیل شود:

  • اضطراب
  • ترس
  • هراس
  • خشم
  • غضب
  • خجالت
  • گناه
  • و سایر احساسات منفی

در اغلب موارد پس از بیدار شدن، شما قادر خواهید بود به طور واضح جزئیات کابوس خود را به یاد بیاورید. رویای آزار دهنده ای که شما را بیدار نمی کند، کابوس محسوب نمی شود؛ بلکه یک خواب بد است. ممکن است در یک شب بیش از یک کابوس، اغلب با موضوعات مشابه، ببینید.

کابوس در طول خواب REM، آخرین مرحله از چرخه خواب، اتفاق می افتد. حدود 20 تا 25 درصد از کل زمان خواب شما را خواب REM تشکیل می دهد. مرحله REM طولانی تر از هر چرخه خواب دیگر و دوره نهایی در خواب REM است و ممکن است تا یک ساعت طول بکشد. به همین دلیل، کابوس بیشتر در آخرین بخش 3 تایی شب اتفاق می افتد. کابوسی که در اثر تروما (مانند افراد مبتلا به اختلال استرسی پس از ضایعه روانی) به وجود می آید، ممکن است در مراحل اولیه خواب رخ دهد.

 

عوامل خطر

خواب بد
کابوس دیدن

کابوس می توانند برای هر کسی پیش آید و در اغلب موارد دلایل بروز کابوس مشخص نیست. استرس، اضطراب، خواب نا منظم یا خستگی بیش از حد می تواند خطر کابوس دیدن در شما را افزایش دهد.

مصرف برهی از داروها مانند داروهای ضد افسردگی و داروهای درمان فشار خون بالا و یا بیماری پارکینسون ممکن است موجب بروز کابوس شوند. کابوس هایی که منجر به مشکلات خواب می شوند نیز ممکن است با عوامل زیر مرتبط باشند:

  • یک اختلال خواب دیگر
  • یک وضعیت پزشکی
  • مصرف دارو
  • اختلال در سلامت روان مانند افسردگی، اضطراب یا اختلال استرسی پس از ضایعه روانی
  • سوء مصرف مواد

پس از یک استرس شدید یا یک رویداد آسیب زا نیز ممکن است دیدن یک کابوس مشابه به طور مکرر اتفاق بیافتد. دیدن این قبیل کابوس ها اغلب راهی برای رهایی از رویداد های آسیب زا هستند.

 

نرخ اختلال کابوس

از کابوس پریدن
کابوس

کابوس دیدن می توانند برای هر کسی پیش آید، اما اختلال کابوس نسبتا نادر است. اختلاف اساسی بین اختلال کابوس و کابوس معمولی، عدم توانایی خوابیدن کافی به دلیل خواب های مزاحم و آزار دهنده است. حدود 2-8 درصد از افراد کابوس هایی می بینند که منجر به بروز مشکلات خواب در آن ها می شود.

کودکان

کابوس دیدن به طور ویژه در کودکان 3-6 سال شایع است. حدود 50 درصد از کودکان، کابوس های شدید دارند که موجب بیدار شدن والدین شان می شود. کابوس در کودکان، تا سن 10 سالگی به اوج خود می رسد. پس از آن، دیدن کابوس معمولا کاهش می یابد. بعضی از کودکان تا رسیدن به سنین نوجوانی و بزرگسالی همچنان کابوس می بینند. این ممکن است به یک مشکل مادام العمر برای این افراد تبدیل شود.

بزرگسالان

حدود 50-85 درصد از بزرگسالان گزارش داده اند که گاه به گاه کابوس می بینند. با افزایش سن، دیدن کابوس کمتر شده و از شدت آن کاسته می شود. احتمالا زنان بیشتر از مردان کابوس می بینند.

 

پاراسومنیا های مشابه با کابوس

اختلال رفتار در مرحله خواب REM
اختلال رفتاری خواب REM چیست

سایر اختلالات خواب که به عنوان پاراسومنیا طبقه بندی می شوند، گاهی اوقات با کابوس اشتباه گرفته می شوند:

  • هراس شبانه – تحت این شرایط، فرد در رختخواب می نشیند و جیغ یا فریاد های بلند و هولناکی سر می دهد. این جیغ و فریاد ها ممکن است با لگد یا مشت زدن همراه باشد. در این حالت ممکن است فرد دیدن چیزهایی را بازگو یا فریاد کند که دیگران قادر به دیدن یا درکش نیستند. در این حالت، چشم ها کاملا باز است و ترس قابل توجهی در آن ها رویت می شود و ضربان قلب به شدت افزایش می یابد. حتی ممکن است عرق کنید و تنفس تان بسیار شدید شود. در این زمان، ممکن است از رختخواب بیرون بپرید و دور تا دور خانه بدوید. این پاسخ بیشتر در بزرگسالان شایع است. این اختلال ممکن است منجر به بروز واکنش های خشونت بار نیز گردد. بیشتر بخوانید…
  • اختلال رفتاری خواب REM اختلال رفتاری خواب REM زمانی رخ می دهد که حین دیدن یک رویای نامطلوب، واکنش فیزیکی نشان می دهید. این واکنش حتی ممکن است خشونت آمیز نیز باشد. در ابتدای اپیزود ممکن است فعالیت فیزیکی خفیف باشد، اما در اپیزود های بیشتر، خشن تر خواهد شد. اختلال رفتاری خواب REM اغلب تا سال ها نادیده گرفته می شود. در برخی موارد این اختلال منجر به آسیب می شود. این آسیب ممکن است به خود فرد یا شریک خواب وی وارد شود. بیشتر بخوانید…

 

خود آزمونی و تشخیص

اختلال خواب
کابوس دیدن

اگر فکر می کنید ممکن است اختلال کابوس داشته باشید، به سؤالات زیر پاسخ دهید:

  1. آیا اغلب به دلیل دیدن یک خواب بد از خواب بیدار می شوید؟
  2. آیا دیدن این رویاها موجب بروز احساس ترس، خشم، غم و اندوه یا انزجار در شما می شود؟
  3. آیا به محض این که از خواب بیدار می شوید، هوشیارید و می توانید به وضوح فکر کنید؟
  4. آیا می توانید جزئیات کامل خواب های تان را به وضوح به یاد آورید؟
  5. آیا این خواب ها اغلب در قسمت انتهایی چرخه خواب شما رخ می دهد؟ مانند حوالی صبح؟
  6. آیا بعد از دیدن این خواب ها در به خواب رفتن مشکل دارید؟

اگر به این سؤالات پاسخ مثبت داده اید، باید با پزشک خود مشورت کنید یا به یک پزشک متخصص اختلالات خواب مراجعه کنید. یک متخصص خواب، قادر به تشخیص دقیق اختلال کابوس و هر گونه علل یا عوارض احتمالی آن می باشد.

پزشک باید زمان شروع این اختلال در شما را بداند. او باید بداند که هر چند وقت یک بار این اختلال در شما ظاهر می شود و چه مدت طول می کشد. منابع استرس و فشار را نیز با وی در میان بگذارید. پزشک باید سوابق کامل پزشکی شما را نیز بداند. حتما پزشک تان را از مصرف هر گونه مواد مخدر، الکل و دارو در گذشته یا حال مطلع کنید. همچنین اگر دچار اختلالات خواب یا اختلالات عصبی شده اید، به پزشک اطلاع دهید.

پزشک ممکن است از شما بخواهد اطلاعات خواب خود را به چندین هفته در یک دفتر یادداشت بنویسید. این اطلاعات شامل زمانی است که شما به طور معمول به خواب می روید و بیدار می شوید. این داده ها، سرنخ هایی مبنی بر این که چگونه این اختلال درمان شود، به پزشک تان خواهد داد.

جهت درمان کابوس به هیچ آزمایش خاصی نیاز نیست. اما چنانچه این اختلال خواب شما را به شدت تحت تاثیر قرار داده و موجب بروز مشکلات اساسی در شما شده است، ممکن است لازم باشد تست خواب انجام دهید. این نوع تست، یک پلی سومنوگرافی است. تست خواب، بهترین روش برای ارزیابی خواب شماست. این تست، نمودار امواج مغزی، ضربان قلب و تنفس تان در طول خواب را نشان می دهد. همچنین حرکات دست و پا را ثبت می کند. تست خواب نشان خواهد داد که آیا شما به سایر اختلالات خواب مبتلا هستید یا خیر. نمونه هایی از این اختلالات شامل آپنه خواب و اختلال حرکتی اندام ها است. این روش، همچنین شدت مشکل را نشان می دهد.

برای اطلاعات بیشتر در این خصوص با کلینیک بهرست در ارتباط باشید.

شاد و سلامت باشید.

 

تحقیق و ترجمه: مینو زرفش

منبع منبع

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.